Mostrando entradas con la etiqueta Colaboracións co colectivo. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Colaboracións co colectivo. Mostrar todas las entradas

domingo, 26 de octubre de 2025

DÍA DAS BIBLIOTECAS 2025

   Para conmemorar o Día das Bibliotecas que se celebra o 24 de outubro; o noso colectivo volveu a organizar un xantar de confraternidade no que nos reunimos persoas de todos os sectores relacionados coa cultura, a lectura e a educación da nosa comarca.

    Esta décimo primeira xuntanza celebrouse no Concello de Sober baixo o lema proposto para este ano polo Ministerio de Cultura "Contra a desinformación: bibliotecas" que ten a intención de destacar o papel fundamental que desempeñan todas as tipoloxías de bibliotecas na loita contra a desinformación.

   Neste xantar unímonos mestres, bibliotecarios, librarías, editores, autores, xornalistas, responsables políticos... e, ademais de pasalo ben, este momento de convivencia e diálogo fixo que xurdiran novas ideas e iniciativas para seguir fomentando a lectura e as bibliotecas.


    Ao rematar a comida, tomou a palabra Toño Vidal representante do Colectivo para dar grazas a todos os asistentes ao xantar. Especialmente a Manola Porto, xornalista de Onda Cero que sempre dá visibilidade ás nosas actividades e ás das bibliotecas da comarca, a Moncha Prieto por agasallarnos cun texto inédito e a Luis Fernández Guitián, alcalde de Sober, por acompañarnos e apoiarnos neste xantar.

   A continuación, puidemos escoitar ao alcalde de Sober que puxo de manifesto a importancia que desde o Concello se lle dá á dinamización da cultura e ao papel da Biblioteca Pública Municipal e da biblioteca do colexio.

   Ademais, como noutras ocasións, volvemos a editar un marcapáxinas para conmemorar o Día das Bibliotecas. Este ano o texto do marcapáxinas "O tesouro da miña avoa" foi agasallo da escritora soberina Moncha Prieto, autora do libro Alma de Barro. Relatos da Ribeira Sacra. No xantar, puidemos escoitalo na voz de Leticia Sáez, compañeira de club de lectura da propia autora. 


   Despois foi Moncha Prieto a que compartiu con nós outro relato seu: "Libros, camelias e as rosas da avoa". Un relato autobiográfico que nos levou ás lembranzas da súa infancia e que podedes ler no seguinte enlace.


   
    Para rematar, Mayte Gómez, autora do libro Mis dos «yos», tamén quixo compartir con nós un pequeno texto que escribiu para este día.

     E para seguir loitando contra a desinformación, despois deste xantar publicamos o primeiro número do xornal Lemos Le Novas que se estrea coa seguinte nova: "Bibliotecarios, mestres, libreiros e outros axentes culturais reúnense en Sober para conmemorar o Día das Bibliotecas"


MOITAS  GRAZAS  A TODOS  OS  QUE  NOS  ACOMPAÑASTES  NESTA XUNTANZA!!

FELIZ  DÍA  DAS  BIBLIOTECAS!!


GALERÍA  DE  IMAXES


jueves, 23 de octubre de 2025

MONCHA PRIETO: Texto agasallo para o Colectivo Lemos Le (Día das Bibliotecas 2025)


 O tesouro da miña avoa

  Cando entro na sección infantil dunha biblioteca, inevitablemente penso na ledicia que sentiría, nese mundo máxico, a nena que fun, a nena que non tiña libros, a nena que devecía por ler.

   A avoa non sabía escribir, tampouco ler, máis tiña un libro que a nena non descubrira. Un día, empurrada pola curiosidade, decidiu baixar á bodega, un lugar restrinxido para ela. Batéronlle os ollos cun nicho na parede de pedra. Rebuscou dentro, topou con el. Colleuno con reverencia culpable. Na portada, a foto dun home con sombreiro de ala ancha, bigote e anteface negro, o Coiote.

   Con aquela alfaia nas mans sentou enriba dun saco de carrolas e empezou a ler. Foi pasando as páxinas e, vaites! un billete de 25 pesetas agochado alí. Esfollou, foron aparecendo máis billetes de diferente valor, ata un de 500 pesetas que ela nunca vira, "o becerriño da Rubi", pensou.

   Amolada, devolveu o libro ao seu agocho. Non podía sacalo de alí. Estáballe prohibido. Aquel tesouro non era para ela. Ela o tesouro da súa avoa.

Moncha Prieto

Outubro 2025


miércoles, 23 de octubre de 2024

COLECTIVO ERRE QUE ERRE: Texto agasallo para o Colectivo Lemos Le (Día das bibliotecas 2024)

   Nas súas redes sociais o colectivo Erre que erre defínese como "unha plataforma que coordina as actuacións de diferentes formadores e formadoras en improvisación oral e que mantén como filosofía que se hai algo que está sen facer, o mellor é facelo.

  Cremos que a improvisación oral é unha ferramenta que pode mudar o mundo e por iso queremos levala o máis lonxe posible. Construímos esta canción dende o que nós somos: persoas diversas que cremos que é posible debuxar unha realidade máis xusta e igualitaria"

   Desde o Colectivo Lemos Le, puxémonos en contacto con eles porque este curso queremos dedicalo á tradición oral xa que é a proposta para o Día das Letras Galegas; concretamente á tradición dos brindos de A Pobra de Brollón e eles aceptaron a colaboración escribindo o seguinte texto:

MOITAS  GRAZAS  POLA  VOSA  COLABORACIÓN!

domingo, 22 de octubre de 2023

DÍA DAS BIBLIOTECAS - 2023

    Por noveno ano o noso colectivo volveu a organizar unha xuntanza de confraternidade para conmemorar o Día das Bibliotecas coa finalidade de fomentar o papel das nosas bibliotecas escolares e municipais.

 

    Este ano a xuntanza tivo como tema o principal o lema "Tecendo comunidades" proposto polo Ministerio de Cultura y Deporte para, como indican na súa páxina, "destacar el papel fundamental que desempeñan las bibliotecas en la construcción de lazos fuertes dentro de nuestras comunidades. Estas instituciones son centros de conexión y aprendizaje, donde las historias, las experiencias y los conocimientos son los hilos que unen a los ciudadanos."

Cartel conmemorativo a cargo de la ilustradora Nuria Riazza

 

   Para nós non podía haber un lema máis adecuado xa que a orixe do noso colectivo foi precisamente formar unha comunidade entre as bibliotecas escolares e públicas da comarca de Lemos que nos permitise apoiarnos, axudarnos, intercambiar ideas, compartir actividades e coñecementos...

   Para visibilizar esta idea ocurríusenos "tecer" un gran cartel tipo patchwork substituíndo os anacos de  tea por cadros que simbolizaran ás nosas bibliotecas ou recollesen imaxes das actividades realizadas ao longo deste tempo que traballamos xuntas e unilos todos arredor do noso logo e do propio cartel do Día das Bibliotecas.


     Ao final o noso labor quedou así de ben feitiño!

   Co traballo rematado chegou o momento do xantar no que nos unimos persoas de diferentes sectores relacionados co mundo da cultura: mestres, bibliotecarios, librarías, editores, autores, responsables políticos, periodistas... 

   Como en anteriores edicións, volvemos a contar coa colaboración de escritores e escritoras da comarca que nos agasallan cun texto co que editamos un marcapáxinas para conmemorar o Día das Bibliotecas.

    Este ano o texto foi escrito e ilustrado por Dani Viéitez e Iria Iglesias, e nel fálannos da súa historia literaria (enlace ao texto). Ademais, como tamén son ilustradores, encargáronse da ilustración e do deseño do marcapáxinas no que aparecen moitos dos protagonistas das súas obras: o raposo Rufo, Pilonga e Amanito, Pelo de Nube...



   Rematamos a conmemoración dando grazas a todas as persoas que hoxe nos quixeron acompañar así como aos respresentantes políticos de diferentes concellos da comarca que coa súa presenza axudan a recoñecer a importancia da cultura, á xornalista Manola Porto non só por estar aquí senón tamén pola difusión que fixo do noso evento e, por suposto, a Dani e Iria tanto polo seu marcapáxinas como por acompañarnos e poñerlle voz ao seu texto.



 FELIZ  DÍA  DAS  BIBLIOTECAS!!
Oxalá nunca se desfagan os nós que nos unen!!
 
 


viernes, 20 de octubre de 2023

DANI VIÉITEZ E IRIA IGLESIAS: texto agasallo para o Colectivo Lemos Le (Día das Bibliotecas 2023)

 

     Os avós de Liz pasaban todos os veráns na aldea e alí cultivaban unha pequena horta, con tomates, leitugas, pementos e patacas. En Setembro cando os avós volvían á cidade era Liz a encargada de ir recollelos e de regar as plantas.

   Un deses días reparou en que as follas das patacas estaban ateigadas de escaravellos. Era o ataque dos escaravellos das patacas! Desa horta naceu o primeiro libro de O raposo Rufo, ao que seguirían moitas máis aventuras.

  Hoxe Liz segue coidando desa horta de onde xa naceron outras historias dos gnomos e os cogomelos, fálannos de igualdade con Nuno e a súa nube ou nos desvelan os segredos do Miño.

   Xuntos seguimos regando. 

 

Dani Viéitez e Iria Iglesias

Outubro 2023



lunes, 24 de octubre de 2022

ANTÓN LOPO: texto agasallo para o Colectivo LEMOS LE (Día da Biblioteca 2022)

 

      A primeira vez que entro en Xistral teño dez anos. Eu aínda leo a Enid Blyton, novelas de ciencia ficción de Clark Carrados e contos de fadas que me trae a miña curmá dos Xerifas, ademais de incursións ailladas na literatura para adultos, basicamente Anna Karenina de Tolstoy e Que o ceo a xulgue de Ben Ames Williams. Vou á Xistral porque o meu amigo Jorge Vila me di que abriron unha librería "fantástica e modernísima" nas galerías Fontecha e ningún dos dous queremos perdermos a experiencia.

       Nada máis chantarnos diante do escaparate da Xistral, quedamos fascinados. Era un espazo branco, como unha nave espacial do 2001 de Kubrick [acababámola de ver no cine]. Pero en vez de computadoras, había libros [nunca viramos tantos xuntos]. A partir dese día [desa visita ao espazo interestelar], non hai tarde que non pasemos por Xistral, sexa para mercar un lápiz ou escoitar falar a Saleta Goy e Manuel María de temas que se nos antollaban arraianos coa ilegalidade [de puro cósmicos]. A luz de Manuel acrecéntase cando me entero de que é o autor de Os soños na gaiola, o libro que me descubrira no galego o don da escrita [un cargueiro espacial flotando no universo]. Porque ao entrar en Xistral todos sentimos que podiamos ser astronautas.
 
Antón Lopo
Outubro 2022
 

viernes, 22 de octubre de 2021

DÍA DA BIBLIOTECA - 2021

    O Día da Biblioteca é unha data importante para o noso colectivo; unha data na que aproveitabamos para reunirnos e compartir mesa e mantel con outras persoas que nos acompañaban nesta xuntanza: representantes políticos, xornalistas, escritores, investigadores...

   Por segundo ano non puidemos compartir ese bocadiño pero isto non impediu que seguísemos con algunhas das actividades que se viñan facendo como a edición dun punto de lectura cun texto agasallo para o Colectivo dun autor/a da nosa comarca.

   Nesta ocasión o texto chegou da man da escritora Noa Moreira do Concello de A Pobra do Brollón que publicou en 2019 o seu primeiro libro Meteoro imantado.


 "Cando ía facer seis anos chegou ao Cole da Pobra un director novo. Paco Castro abriunos  a biblioteca do centro a tódolos nenos e nenas coma unha fiestra a outro mundo.  

Recordo perfectamente que o primeiro libro que lin falaba de bonecas matrioskas que  querían unha familia. E na miña memoria quedou prendido que a última boneca se  chamaba Noa, a máis pequeniña, pero non era así. Seguramente soñaba con ser tamén eu  unha boneca de madeira rusa. 

Máis tarde, viaxei á lúa con Sabela, da man do libro A fantástica viaxe de Sabela, de  Euloxio R. Ruibal, un agasallo do colexio por un conto que escribín. Fascinada é pouco con  tódalos seres que habitaban un lugar que me parecía tan lonxano e tan cercano á vez e que  me gustou e me deu medo ao mesmo tempo dende que era pouco máis ca un bebé. 

Recordo estes dous libros como algo especial: ensináronme que os libros conteñen tódolos  lugares nos que quero estar, tódalas cousas que quero saber e tódolas palabras que aínda  non coñezo".  


   Ademais do punto de lectura que editamos con este texto e que se repartiu entre todxs xs lectores das nosas biblios, a autora respondeu ás preguntas que lle formularon usuarios de diferentes bibliotecas do colectivo tanto públicas como escolares. No seguinte vídeo editado por Úrsula, responsable de comunicación do concello de A Pobra do Brollón, podedes ver esta entrevista e así coñecer un pouco máis a Noa.
 


     Desde o Colectivo so nos queda agradecerlle a Noa o seu agasallo e, por suposto, a súa colaboración con esta conmemoración.
MOITAS  GRAZAS,  NOA!!!
e...  FELIZ  DÍA  DAS  BIBLIOTECAS  PARA  TODXS!! 



sábado, 24 de octubre de 2020

DÍA DA BIBLIOTECA

     Esta é unha data importante para o noso colectivo; unha data que sempre conmemoramos cunha xuntanza  de confraternidade na que nos reunimos persoas de todos os sectores relacionados coa cultura, a lectura e a educación da nosa comarca... pero este ano, como case todo, é diferente!

  Este ano non puidemos disfrutar cxs nosxs compñeirxs dunha comida nin dunha cea, nin sequera dun café pero o espíritu de compañeirismo permanece en cada unha das bibliotecas do colectivo e, en cada unha delas, celebrouse esta data con diversas actividades.

   Tamén nesta data entregábanse os premios do Proxecto Mulleres de Lemos: Mulleres de onte, de hoxe e de mañá que este ano tiña como protagonista á monfortina Margarita Rodríguez Otero como pioneira en moitos aspectos da súa vida: empresaria, Vicepresidenta da Asociación de Mulleres Empresarias de Lugo, membro da primeira Xunta Xestora da Asociación de Empresarios de Lugo, concelleira no Concello de Monforte de Lemos, Deputada Provincial en Lugo, Deputada no Parlamento de galicia, Cronista Oficial da cidade de Monforte e escritora con varios libros publicados.

 
   E aínda que non se puideron desenvolver as actividades previstas, ela agasallounos cun texto que lemos en todas as bibliotecas de colectivo e que se recolle nun punto de lectura que repartimos entre todos os nosos usuarios e que podedes ler no seguinte enlace.

FELIZ  DÍA  DA  BIBLIOTECA!!

viernes, 23 de octubre de 2020

MARGARITA RODRÍGUEZ OTERO: texto agasallo para o Colectivo Lemos Le no Día da Biblioteca 2020

  

    Deixou  dito  Vargas Llosa que o mais importante que lle pasara na vida fora aprender a ler.

    Escoitei este dito moitos anos despois de que eu soubera ler de corrido. Isto aprendino axiña, os poucos libros que tiña sabíaos case de memoria. O primeiro libro que tiven fora un agasallo de meu tío e padriño Ignacio Otero, cando os Reis me deixaban xoguetes, el traíame un libro, que segundo me dicía, deixárano na súa casa para min. O seu título  era “Dungali  ricitos menudos”. Na primeira páxina, esa que adoita estar en branco, escribiu “ Que este libriño sexa   o primeiro de moitos outros que tes que ler en toda a túa vida, teu padriño que te quere moito Ignacio”. Non lembro cantas veces lin aquela historia do neno negro, que primeiro  pasábao mal e despois  remataba ben. Cheguei a sabela de memoria. Meu padriño acertara, os poucos cartos que podía xuntar  sempre ían destinados a facer  mais grande a miña incipiente biblioteca.

   Parte do verán case sempre o pasaba na casa de un dos meus avós, no Fabeiro ou en Reboredo. Daquela aínda se levaba facer as  regueifas, entre os mozos de dúas aldeas veciñas. Meu tío Luís do Fabeiro sempre dicía “A pequena que veña con nos ”. Cando lle tocaba a eles responder ós mozos do Mato dicíame......  veña dilles que somos mellor que a eles, e eu inventaba algo así como: “Os rapaces do Mato falan mal dos  do Fabeiro , e non saben que estes son o mellor do mundo enteiro”  . Tería eu arredor de dez anos, e  pasábao   moi ben con esas lerias, aínda me facían  sentir alguén importante.

    Pouco despois comecei a facer versos para que as nenas os recitaran  na festa da Virxe María,  en Baamorto, onde, de moi noviña, estiven de mestra un tempo. Perdinos nos cambios de casa pero algún deles inda os sei de memoria. Sempre pensei que alí comezara a miña andaina como poeta.

    Outra frase que  nunca esquecerei, foi o que escribiu José Luís Sampedro no seu libro “Escribir es vivir” e di así “Que a escritura saia de dentro que responda a unha necesidade interior”

    Eu sempre sentín esa necesidade de escribir, era coma si tivera algo que dicir e non tivera tempo para dicilo. A vida levoume por outros camiños e ata que me xubilei da miña profesión, non puiden dedicarme de cheo a escribir e a  investigación histórica a miña gran paixón, para descubrir  e  contar o que ata daquela fora descoñecido, de calquera feito importante acontecido no noso pasado.

   Hoxe mentres escribía estas liñas botei unha ollada o cuarto onde estou, as catro paredes están cheas de estantes con libros, a mais teño outros tantos noutra estancia. Meu padriño sentiríase contento de ver como medrou a biblioteca que empezou co seu agasallo de Nadal.

   Onde me atopo mellor  e cando sinto como si  os libros me deran unha agarimosa aperta, e todo meu corpo responde cun berro que di.... ¡Quérovos meus amigos non sabería vivir sen vos!

    De súpeto lembro  unha frase de José Luís Borges, outro gran escritor que di: “Un non é o que é polo que deixou escrito se non polo que ten lido.          

 

      Margarita R. Otero para Lemos Le, colectivo  a quen temos que agradecer  o seu grande  interese pola cultura.

jueves, 24 de octubre de 2019

FLORA ENRÍQUEZ: texto agasallo para o Colectivo Lemos Le no Día da Biblioteca 2019


MILAGRITOS

         Tiven o privilexio de nacer nunha vila que tiña biblioteca. Unha tarde da primavera de hai máis de cincuenta anos, o meu avó levoume a coñecela. Estaba situada  nun pazo no centro da parte máis vella da vila. Mira, dicía o meu avó, este é un edificio importante, é un pazo, ten máis de douscentos anos. A coñecida como a  Casa do Castro  era tan grande que, ademais da biblioteca, alí estaban o xulgado, as oficinas municipais e a nosa escola, a escola de nenas, e tamén acollía unha vivenda particular.

No traxecto dende a nosa casa, o meu avó non paraba de lembrarme que nas bibliotecas non se falaba, nin se cantaba, nin se podía saltar polas mesas. É coma na igrexa? Imos a unha misa?, preguntaba eu con certo temor. Non, pero hai que portarse ben. 

Subimos por unha escaleira que, co tempo, decateime de que era dunha gran suntuosidade, propia dunha casa fidalga, pero daquela apenas reparei nela. Eu  seguía coa   teima de que tiña que estar calada, moi caladiña. Case tiña medo!

Pero os meus temores desapareceron ó entrar. Había alí  outros nenos e nenas, algúns xa mozos, lendo, falando baixiño ou collendo libros dos estantes.  Todos  semellaban  tranquilos e entretidos, pero o que en verdade me tranquilizou foi o sorriso de Milagritos, a bibliotecaria, e a amabilidade coa que nos falaba. Explicounos a historia daquel lugar, ensinounos moitos libros, grandes e pequenos, con debuxos e con  mapas,  e o mellor de todo foi que me fixo un carné de socia. Considereime unha nena importante.

Era certo! Había que estar con respecto, aquel lugar  era case unha igrexa, era un templo onde se agachaban as historias que marcarían a nosa infancia, a nosa adolescencia e case toda a nosa vida. Aquiles, Ulises, o cabalo de Troia, os deuses de Grecia e Roma, a tumba de Tutankamon, os mouros que vivían nos castros, os tesouros incas... foron o centro dos meus soños, e os  doutros moitos nenos e nenas que, ó saírmos da escola, iamos sempre á biblioteca, onde Milagritos nos agardaba cun gran sorriso, e case sempre con algunha lambetada.
                                                                                 
      Flora Enríquez
Día da Biblioteca 2019
 

viernes, 19 de octubre de 2018

ALICIA FERNÁNDEZ: texto agasallo para o Colectivo Lemos Le no Día da Biblioteca 2018

BRANQUEO

   Da infancia tamén lembro o cheiro a lixivia da biblioteca, como os meus pais poden recordar o turrón do que falaban outros ou o proído das frieiras.

    Para unha nena que comezaba a ler debía ser entretido sentar na madeira e ir marcando as sílabas con dedos de merenda: deixar pistas para os seguintes lectores.

    Uns xogaban á caza da lebre e outros contentabámonos só co peso dun conto no colo. Seica na vida sempre é así.

   E logo supoño que se podería falar da lixivia, do branqueo e todo o resto.

Alicia Fernández
Día da biblioteca 2018

lunes, 23 de octubre de 2017

DÍA DA BIBLIOTECA 2017

    Por quinto ano, o noso colectivo ven de organizar unha xuntanza de confraternidade para conmemorar o Día da Biblioteca que se celebra o 24 de outubro; unha xuntanza na que nos reunimos persoas de todos os sectores relacionados coa cultura, a lectura e a educación da nosa comarca. 

    Nesta ocasión a conmemoración tivo lugar no Concello do Saviñao e comezou cun roteiro arredor da figura de Balbina López Somoza, protagonista do IV Certame Mulleres de Lemos.
     Durante o roteiro, descubriuse unha placa no edificio da farmacia de Balbina coa que o Concello quixo facerlle unha homenaxe. O encargado de descubrir esta placa foi o seu fillo Manuel Taboada.

     A continuación tivo lugar unha cea, na que Juan Carlos Armesto Quiroga, teniente alcalde do Concello anfitrión foi o encargardo de darnos a benvida ao Colectivo e a todas as persoas asistentes.

   Despois da cea, centrámonos no Certame Mulleres de Lemos adicado a Balbina López Somoza. Para isto, da man do Centro de Información á Muller  representado por Marina Doutón e Patricia Payo, fixemos un visionado do conto baseado na súa vida e ilustrado polo alumnado dos centros de Primaria da Comarca.
 

    Despois desta fermosa proxección fíxose entrega dos premios correspondentes ao Certame Mulleres de Lemos:
1º PREMIO BANDA DESEÑADA polo uso da linguaxe do cómic para Víctor Domínguez.
1º PREMIO CATEGORÍA DIVULGACIÓN para María Isabel Fernández García
 

   Para dar por rematado o IV Certame, dirixíronnos unhas palabras o fillo e o neto de Balbina e adiantamos que a V edición terá como protagonista a unha muller do Concello de Bóveda.
 

   Para o Colectivo tamén é moi importante é imprescindible fomentar a lectura e para que existan obras literarias que ler nas bibliotecas é imprescindible tamén a existencia de escritores e escritoras. Desde que comezou a nosa andaina; cada ano contamos coa colaboración de escritores da comarca que nos agasallan cos seus textos.

    Para esta xuntanza, editamos un marcapáxinas co texto co que o ano pasado nos agasallou Lois Diéguez: A estrela azul de MM e outro co texto co que estas colaboracións comezaron: O escritor fala dos libros de Manuel Veiga.
 
    O escritor que nos agasallou este ano coas súas verbas foi Ramón Sandoval autor soberino que recibiu varios premios literarios ao longo da súa vida. Ademais de acompañarnos, regalounos a lectura en primeira persona do fermoso texto que nos enviou e que relata a súa relación cos libros e coa literatura.
 

     Para finalizar queremos facer os seguintes agradecementos:
- a Ramón Sandoval e Manolo Veiga polos seu textos e a súa presenza,
- ao CIM por facer posible o visionado do conto durante este cea,
- a Manola Porto por prestar a súa voz,
- a Manuel Vázquez Pérez que veu en representación do Colexio Oficial de Farmacéuticos de Lugo,
- ás entidades colaboradoras (por orde alfabética): Abadía da Cova, Balneario Augas Santas,  Consorcio de Turismo RS, Daveiga, Área de Turismo e Cultura da Deputación de Lugo, Ecomuseo de Arxeriz, Leite d’Vaca, Libraría Agrasar, Imprenta Librería Fénix, Papelería Chuzos, Xianas Galletas Artesáns,
- ás autoridades que nos acompañaron e
- aos concellos participantes: Bóveda, Monforte, A Pobra do Brollón, Pantón, Sober e especialmente ao Concello anfitrión do Saviñao.

FELIZ  DÍA  DA  BIBLIOTECA!!