I ROMARÍA DAS LETRAS GALEGAS

   O día 15 de maio celebramos en Sober a I Romaría das Letras organizada polo noso Colectivo LEMOSLE, que como sabedes, está formado por bibliotecas escolares da Comarca, BPM, librarías e persoas vencelladas ao ámbito da lectura da comarca de Lemos. 

 

    Nesta xornada de convivencia participaron 8 centros educativos de Primaria (CEIP Pobra de Brollón, CEIP A Gándara, CEIP Plurilingüe de Monforte, CEIP de Oural, CEIP de Sober, CEIP Rosalía de Castro de Bóveda e CEIP Monte Baliño de Pantón) o IES Daviña Rey de Monforte de Lemos e usuarias da Biblioteca Pública Municipal do noso Concello xuntándose así máis de 300 personas no colexio de Sober xa que o mal tempo decidiu ser partícipe tamén desta xornada e non nos deixou celebrala na carballeira ao aire libre como estaba previsto.

 

   Durante o acto principal os diferentes colexios fixeron propostas moi diversas para conmemorar a nosa lingua e a Begoña Caamaño: regueifas, maios, cancións tradicionais, poesía, obradoiros, murais... e todo isto amenizado por un grupo de música tradicional formado por alumnado do IES Daviña Rey que terminou de darlle o toque festeiro a esta xuntanza.

   

     Ao rematar o IES Daviña Rey repartiu chapas conmemorativas para todos os asistentes e fixemos unhas fotos cun fotocall dedicado á obra de Begoña Caamaño.

   

 

    A xornada finalizou cun xantar de confraternidade no pavillón do CEIP P. Virxe do Carme durante o que o alumnado do CEIP Monforte de Lemos, organizou o obradoiro sementando palabras no que os nenos e as nenas podían escribir a súa palabra favorita en galego.

 

 

OXALÁ  ESTA  SEXA  A  PRIMEIRA  DE  MOITAS  EDICIÓNS  PORQUE  A  LINGUA  GALEGA  MEDRA  CANDO  A  COMPARTIMOS,  CANDO  A  CELEBRAMOS  E  CANDO  A  VIVIMOS  XUNTOS!!

 

FELIZ  DÍA  DAS  LETRAS  GALEGAS!! 

 

GALERÍA  DE  IMAXES

 

I ROMARÍA DAS LETRAS GALEGAS NA PRENSA

I ROMARÍA DAS LETRAS GALEGAS

 

RECOMENDACIÓNS LECTORAS NADAL

 

DÍA DAS BIBLIOTECAS 2025

   Para conmemorar o Día das Bibliotecas que se celebra o 24 de outubro; o noso colectivo volveu a organizar un xantar de confraternidade no que nos reunimos persoas de todos os sectores relacionados coa cultura, a lectura e a educación da nosa comarca.

    Esta décimo primeira xuntanza celebrouse no Concello de Sober baixo o lema proposto para este ano polo Ministerio de Cultura "Contra a desinformación: bibliotecas" que ten a intención de destacar o papel fundamental que desempeñan todas as tipoloxías de bibliotecas na loita contra a desinformación.

   Neste xantar unímonos mestres, bibliotecarios, librarías, editores, autores, xornalistas, responsables políticos... e, ademais de pasalo ben, este momento de convivencia e diálogo fixo que xurdiran novas ideas e iniciativas para seguir fomentando a lectura e as bibliotecas.

    Ao rematar a comida, tomou a palabra Toño Vidal representante do Colectivo para dar grazas a todos os asistentes ao xantar. Especialmente a Manola Porto, xornalista de Onda Cero que sempre dá visibilidade ás nosas actividades e ás das bibliotecas da comarca, a Moncha Prieto por agasallarnos cun texto inédito e a Luis Fernández Guitián, alcalde de Sober, por acompañarnos e apoiarnos neste xantar.

   A continuación, puidemos escoitar ao alcalde de Sober que puxo de manifesto a importancia que desde o Concello se lle dá á dinamización da cultura e ao papel da Biblioteca Pública Municipal e da biblioteca do colexio.

   Ademais, como noutras ocasións, volvemos a editar un marcapáxinas para conmemorar o Día das Bibliotecas. Este ano o texto do marcapáxinas "O tesouro da miña avoa" foi agasallo da escritora soberina Moncha Prieto, autora do libro Alma de Barro. Relatos da Ribeira Sacra. No xantar, puidemos escoitalo na voz de Leticia Sáez, compañeira de club de lectura da propia autora. 

   Despois foi Moncha Prieto a que compartiu con nós outro relato seu: "Libros, camelias e as rosas da avoa". Un relato autobiográfico que nos levou ás lembranzas da súa infancia e que podedes ler no seguinte enlace.

   

    Para rematar, Mayte Gómez, autora do libro Mis dos «yos», tamén quixo compartir con nós un pequeno texto que escribiu para este día.

     E para seguir loitando contra a desinformación, despois deste xantar publicamos o primeiro número do xornal Lemos Le Novas que se estrea coa seguinte nova: "Bibliotecarios, mestres, libreiros e outros axentes culturais reúnense en Sober para conmemorar o Día das Bibliotecas"

MOITAS  GRAZAS  A TODOS  OS  QUE  NOS  ACOMPAÑASTES  NESTA XUNTANZA!!

FELIZ  DÍA  DAS  BIBLIOTECAS!!

GALERÍA  DE  IMAXES

MONCHA PRIETO: Libros, camelias e as rosas da avoa

   Compartimos nesta entrada o texto con que a autora soberina Moncha Prieto, nos sorprendeu na comida do Día das Bibliotecas e que ela mesma nos leu no xantar de confraternidade que celebramos en Sober.

   No día das bibliotecas, o lugar onde viven os libros, a lembranza lévame, inevitablemente, aos eidos da infancia.

    Nacín nunha casa de aldea, unha casa humilde na que non había libros. Nesa casa, hoxe, hai andeis repletos de exemplares que foron multiplicándose ao longo do tempo, que viaxaron comigo dende terras catalás cando, despois dun periplo circular, a vida me trouxo de volta á terra, á miña casa. Hai un lugar especial para os meus preferidos: os asinados polos autores, os que nun momento da miñas vida conseguiron transmitirme unha emoción especial, e os que foron agasallo de persoas que deixaron pegadas no meu camiño vital.

    Na miña casa tampouco había Camelias. A avoa tiña unha roseira (caraveleira lle chamaba ela) na aira, plantada ao borde da parede, para non restar espazo útil. Sempre pensei que era un dos poucos luxos que se permitía. As nogueiras, mazairas, pereiras, cerdeiras, figueiras, daban froitos, as roseiras non, só ofrecían rosas. Coma un milagre da natureza, sobreviviu moitos anos. Aínda segue no mesmo lugar e nalgún outro ao que conseguín levar algún esgallo.

    As camelias hoxe comparten espazo coa roseira da miña avoa, símbolo do libro. Hai tres árbores de flores diferentes. Unha de cor rosa intensa, outra mestura de rosa e branca e a miña favorita, a camelia branca, Alba Plena.

    Descubrir as camelias por primeira vez foi un acontecemento que me deixou varada. Aquela marabilla visual fíxome pensar na soidade da roseira da avoa e na aira cativa da miña casa. Como alguén podía ter unha aira tan grande? E as árbores, altas coma carballos, ateigadiñas de rosas? Non son rosas, son camelias, díxome o meu tío Pepe. Ven, imos a ver o mar dende o xardín. E despois vaiche ensinar a biblioteca.

- Ernesto é o dono desta casa?

- Non. É o encargado de manter todo en orde para cando veñen os señores. Isto é un pazo, onde viven persoas con moito diñeiro.

   Fomos ver o mar dende aquela atalaia. Quedei aloulada pola contemplación. Pareceume que era unha postal que alguén pintara para min.

   Ernesto levounos ata a biblioteca. Un salón inmenso cheo de andeis con libros, centos, miles de libros. Algúns estaban tirados no chan, abertos, boca a baixo, coas páxinas humilladas entre o po, esquecidos, desprezados. Sentín mágoa, unha mágoa fonda, tan fonda que esa imaxe quedoume tatuada na memoria. Eu non tiña libros e aqueles señores potentados deixábanos tirados no chan.

   Ernesto díxome que podía levar para a casa todas as camelias que se me antollasen. Volvín a Redondela, á casa do meu tío, cargada cun mangado multicolor daquelas flores que me engaiolaban. Dende aquel día, a beleza das camelias, lévame á imaxe de aqueles libros, tirados no chan de madeira nobre, cheos de esquecemento e de inxustiza.

    Por iso, neste día, sinto un especial orgullo de ser dona de tres camelios que medran con lentitude, dun bo feixe de libros e da roseira da miña avoa. Este galano, envolto en nostalxia e cariño, é unha ofrenda de xustiza para a nena que fun.

Un conto da avoa para o Día das Bibliotecas - El Progreso

El Progreso, 24-10-2025